Gruźlica węzłowo-wnękowa.

Rozpoznaje się gruźlicę węzłowo-wnękową u dorosłych zazwyczaj nie na podstawie wyników opukiwania i osłuchiwania, które, pomimo powiększenia węzłów, nie wykrywają żadnych zmian, lecz na podstawie stwierdzenia na rentgenogramach powiększenia lub zagęszczenia cienia wnęki u osób z gorączką niejasnego pochodzenia. W istocie rzeczy gruźlica węzłów oskrzelowo-wnękowych w wieku powyżej 10 roku życia bywa bardzo rzadko: na nią zapadają dorośli tylko wtedy, jeżeli pierwsze zakażenie prątkami gruźlicy nastaje dopiero w wieku dorosłym, a to w krajach kulturalnych zdarza się bez porównania rzadziej, niżby to wynikało z częstości rozpoznań tej choroby. Toteż należy być bardzo powściągliwym co do tego rozpoznania, tym bardziej że interpretacja cieni wnęk jest niełatwa: ich rozszerzenie i zagęszczenie u dorosłych jest najczęściej wyrazem przekrwienia biernego albo zwłóknienia okolicy wnęk po przebytych zapaleniach gruźliczych naczyń limfatycznych, przebiegających w tym miejscu. Zatem wobec wielkiej rzadkości u dorosłych gruźlicy oskrzelowo-wnękowej należy w każdym przypadku gorączki niejasnego pochodzenia obok bardzo dokładnego badania i obserwacji chorego wyłączyć przede wszystkim inne przewlekłe choroby przebiegające ze stanami gorączkowymi (choroby migdałków podniebiennych, zębodołów, zatoki szczękowej i czołowej, powolne zapalenie wsierdzia, zapalenie miedniczek nerkowych, pęcherzyka żółciowego, wyrostka robaczkowego, kobiecych narządów płciowych, gruczołu krokowego, nadczynność tarczycy i in.). U małych dzieci trzeba pamiętać także o stanach podgorączkowych wskutek przekarmiania ich pokarmami białkowymi (Mieczysław Michałowicz). Samo powiększenie węzłów oskrzelowo-wnękowych nie świadczy jeszcze o tym, że sprawa jest czynna. Do takiego rozpoznania niezbędna jest obecność wyraźnych objawów toksemii gruźliczej albo stwierdzenie w ciągu długiej (kilkuletniej) obserwacji zwiększania się rozmiarów cieni wnękowych na rentgenogramach. Badanie radiologiczne klatki piersiowej chroni od mylnego rozpoznania nerwicy serca tam, gdzie przyczyną dolegliwości sercowych jest zapalny zespół pierwotny gruźliczy. Brak przedmiotowych objawów klinicznych i rentgenowskich, które świadczyłyby o wrzodzie żołądka lub dwunastnicy, albo o zapaleniu pęcherzyka żółciowego w przypadkach bólów w nadbrzuszu i w prawym podżebrzu, musi nasuwać na myśl wśród innych chorób także pierwotny zespół zapalny gruźliczy. Rokowanie jest w większości przypadków pomyślne, gdyż pierwotna zmiana gruźlicza nie ma zazwyczaj skłonności do rozpadu ani do rozsiewania prątków, jeżeli ustrój nie jest wyczerpany niedożywianiem, nadmierną pracą, częstymi porodami itp. Najczęściej, zwłaszcza zmiany węzłowe, przechodzą w stan utajenia i dopiero czynniki wybitnie osłabiające ustrój wywołują zaostrzenia, przerzuty itd. Zapalenia okołoogniskowe (nacieki pierwotne), nawet bardzo duże, mogą, jak dowodzą seryjne badania radiologiczne, znikać bez żadnego leczenia w ciągu kilku tygodni, zwłaszcza u dzieci. [podobne: , witamina b6, przydomowe oczyszczalnie, integracja sensoryczna ]

Tags: ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: przydomowe oczyszczalnie witamina b6