Posts Tagged ‘depilacja laserowa Łódź’

Profesor Grabowski wyrazil poglad, ze

Tuesday, July 12th, 2016

Profesor Grabowski wyraził pogląd, że chodzi o sprawę guzową w splotach na- czyniówkowych, najprawdopodobniej brodawczaki lub wyściółczaki. Wodogłowie wewnętrzne tłumaczy się wzmożonym wydzielaniem, a także utrudnionym odpły- wem płynu. Neurochirurg Dr Chmielewski uznał leczenie operacyjne za niewskazane. Po konsultacji z prof. Grabowskim rozpoczęto dnia 30. III. 1955 r. naświetlanie promieniami Roentgena z trzech pól: dwa skroniowe, i jedno ciemieniowe po 120 r na pole po 8 naświetlań, codziennie jedno pole. W międzyczasie stan psychiczny chorego stopniowo się pogarszał: zwiększyło się stępienie afektywne, jeszcze bardziej obniżyła się uczuciowość wyższa, euforia jest wprost uderzająca. Przebywający z nim w pokoju pacjent podaje, że chory często budzi się w nocy, nastawia sobie elektryczny imbryk, gotuje herbatę, ale przy tym zasypia, zasypia•też z żarzącym się papierosem, pozwala sobie ustawicznie na dziwne żarty, np. nazywa swego współtowarzysza zajączkiem, świerszczykiem itd., wysyła go na klinikę ginekologiczną celem zoperowania ciąży pozamacicznej itd. W czasie rozmowy chory często traci wątek zapominając o czym mowa. Nie przejął się wia- domością, że na jego miejsce zaangażowano kogo innego. Moria potęguje się, np. laborantce składa głębokie ukłony, mowa wulgarna. Każdy przyzna, że rozpoznanie guza mózgu w powyższym przypadku, dokonane wyłącznie ha podstawie zaburzeń psychicznych, było dużym osiągnięciem diagno- styki psychiatrycznej. Opierało się ono we wstępnym badaniu na ledwie zaznaczo- nych objawach zespołu psychoorganicznego, wzbogaconych o presomnolencję i mo- rię, przy zupełnie ujemnym stanie neurologicznym. Z objawów psycheorganicznych wymienić trzeba: obniżenie uczuciowości wyższej, spowolnienie, stępienie afektywne, błogostan z morią, nieznaczne upośledzenie zdolności zapamiętywania i przypomi- nania, nieznaczne otępienie intelektualne. Natomiast presomnolencję z typową krzywą rnęczliwości i zaburzeniami uwagi przypisać trzeba raczej czynnościowemu składni- kowi obrazu klinicznego. Rozpoznanie zostało w pełni potwierdzone pneumoencefa- lografią i wynikami badania płynu mózgowo-rdzeniowego. Stany pomroczne, które pod koniec pobytu chorego w klinice również występowały, uważać należy za po- wikłania epigenetyczne, które same przez się nie przyczyniają się zazwyczaj do roz- świetlenia rozpoznania. [hasła pokrewne: , depilacja laserowa Łódź, olejek do włosów, oczyszczanie organizmu ]

Los pierwotnego ogniska gruzliczego zalezy

Tuesday, July 12th, 2016

Los pierwotnego ogniska gruźliczego zależy od wrodzonej oporności ustroju, od liczby prątków gruźlicy i ich zjadliwości, przede wszystkim zaś od wieku zakażonego ustroju. Zejście w serowacenie jest tym czę- stsze, im zakażona osoba jest młodsza. Zwłaszcza jest ono częste w wieku od 2 do 21 roku życia. Na odwrót w późniejszych latach skłonność ogniska do rozpadu coraz bardziej maleje. Ponieważ ognisko serowate, powstałe z ogniska pierwotnego, jest usadowione w pęcherzykach płuc- nych, przeto może być ono przyczyną powstawania już w tym okresie przerzutów na drodze oskrzeli i szerzenia się w ten sposób sprawy w płu- cach. Zwłaszcza często bywa to w niemowlęctwie do 2-21 roku życia. Okres pierwszorzędny gruźlicy kojarzy się w tych przypadkach szybko z okresem drugorzędnym (stadium primosecundarium). W tym wieku nierzadko już wcześnie następuje obfite rozsianie się prątków w ustroju wiodące często do ostrego gruźliczego zapalenia opon mózgowych z zej- ściem śmiertelnym. Ognisko zserowaciałe może ulegać otorbieniu, zwapnieniu a nawet skostnieniu (ossificatio). Gohn spostrzegał zupełne zwapnienie pierwotnego ogniska już u dziecka 17-mie- siecznego, Kilss u 11-miesięcznego a Geipel – nawet u 6-miesięcznego. Zmiany przy pierwszym zakażeniu gruźliczym nie ograniczają się prawie nigdy do miąższu płucnego w miejscu wtargnięcia prątków. W ogromnej większości przypadków powstaje już wcześnie, a jak twier- dzą niektórzy, jednocześnie zapalenie najbliższych naczyń chłonnych, przeważnie swoiste (lymphangitis tuberculosa) oraz swoiste zapalenie okolicznych węzłów chłonnych (lymphadenitis tuberculosa). Opisał to już w r. 1876 Parrot. Wszystkie te zmiany zlewają się, tworząc tzw. zespół pierwotny . Rankego (complexus tuberculosus primiti- vus; laesio glandulopulmonalis tuberculosa). Rozległość i stopień zmian w węzłach chłonnych zależy od liczby i od zjadliwości prątków oraz od odporności miejscowej, natomiast nie stoi w ścisłym związku z rozmia- rami pierwotnego ogniska. [patrz też: , depilacja laserowa Łódź, foteliki dla dzieci, wózki dziecięce ]