Podkladem anatomicznym nacieków pierwotnych moga

Podkładem anatomicznym nacieków pierwotnych mogą być, jak stwierdził Janusz Zeylancl, różne zmiany anatomiczne, “począwszy od przekrwienia i zapadnięcia płuc poprzez różne postaci wysięku w pęcherzykach płucnych. z objawami zapalenia śródmiąższowego aż do wytwarzania tkanki gruźliczej”. Los nacieku pierwotnego bywa rozmaity. Naciek pierwotny z czasem bardzo często ustępuje, niekiedy nie pozostawiając żadnego śladu. W razie dużej wrażliwości tkanki płucnej na jady gru- źlicze oraz silniejszego ich działania naciek może zserowacieć, zwłaszcza u dzieci w wieku do drugiego roku życia. W innych znowu przypadkach naciek pierwotny kończy się, wskutek alergii stwardniającej, rozrostem tkanki łącznej z następowym jej włóknieniem. Powstająca włóknista tkanka łączna otorbia zserowaciały lub zwapniały;, niekiedy nawet sko- stniały guzek. Zwapnienie może powstawać już bardzo wcześnie. Sko- stniałe ognisko płucne jest zawsze pozostałością ogniska pierwotnego, gdyż w późniejszych zmianach gruźliczych skostnienia nie spostrzegano. Jeżeli pierwsze zakażenie gruźlicze dotyczy okresu niemowlęctwa lub wczesnego dzieciństwa, to los zakażenia bywa nieraz inny. Wskutek bardzo małej zdolności odczynowej ustroju ogni- sko pierwotne nie otorbia się, lecz szerzy się przez ciągłość na sąsiednie części płuc, serowacieje, rozmięka i staje się źródłem wysie- wania prątków drogą aspiracji do innych części płuc a nawet przejścia sprawy na drugie płuco. Wtedy mogą powstawać w bardzo krótkim cza- sie obrazy gruźlicy płuc wysiękowo-serowatej, nawet z jamami w. pru- cach, podobne do obrazów znamiennych dla pospolitych suchot płuc u dorosłych. W późniejszym wieku dziecięcym takie zejście zdarza się w tych przypadkach, w których zakażenie dotyczy dzieci bardzo słabych, niedożywionych, słowem mniej zdolnych do odczynu. W innych – dość rzadkich – przypadkach szybko przebiegająca gruźlica płuc wysiękowo- serowata, nieraz z jamami, powstaje u niemowląt wtenczas, gdy zserowaciałe węzły chłonne przebiją się do tchawicy lub oskrzeli. Te postaci suchot niemowląt i dzieci dołączające się bezpośrednio do zespołu pierwotnego różnią się pod względem patogenetycznym od suchot płuc u dorosłych, które stanowią, według Rankego, już trzeciorzędny okres gruźlicy u osób, zakażonych prątkami poprzednio, przeważnie w dzie- ciństwie. Ponieważ one rozwijają się u dzieci bezpośrednio ze zmiany pierwotnej, nie zaś jak u dorosłych z zakażenia dodatkowego lub we- wnętrznego ponownego drogą krwi, przeto zwie się te postaci “gruźlicą płuc wysiękowo-serowatą pierwotna” (phthisis pulmonum caseosa primitiva). [patrz też: , okulista, Kabiny Sanitarne, kosmetyki naturalne ]

Tags: , ,

Comments are closed.