PLASAWICA SYDENHAMA (CHOREA MINOR) Plasawice

PLĄSAWICA SYDENHAMA (CHOREA MINOR) Pląsawicę uważa się dzisiaj za gośćcowe zapalenie mózgu. Mniej prawdopodobne jest tło wirusowe. Chociaż WI przeważającej większości przypadków choroba ta jest uleczalna, to jednak znane są nawroty. Ponadto zdarza się, że dorośli, którzy kiedyś przebyli pląsawicę, w pewnych okolicznościach życia powodujących wzruszenie lub zakłopotanie wykonują ruchy pląsawieże. Chorzy skarżą się na to czasem sami, a także na pewne przeczulenie oraz lekkie otamowanie toku myślenia, odgrywające rolę w ostrym okresie choroby. W stanie psychicznym na pierwszym planie znaj- dują się zaburzenia afektywne. Chory na podniety odpowiada w przesadny sposób, przechodząc od gniewu do wesołości w sposób chwiejny. Czasem zjawiska hiperki- netyczne wzbogacają się o odczyny wzruszeniowe. Tok myślenia może czasem wy- kazywać pewne rozerwanie w znaczeniu inkoherencji. Dawno jU2; zwrócono uwagę na zanik napędu psychoruchowego, wyrażający się tym, że nawet bardzo podniecony chory potrafi spokojnie wyleżeć w łóżku. Chore dziecko staje się drażliwe, nie może skupić uwagi, odczuwa zmęczenie przy wysiłkach umysłowych, zapomina co przed chwilą przeczytało, staje się roztargnione, pozostawione w spokoju jest w na- stroju apatycznym. . Rozpoznanie bywa trudne, zwłaszcza na początku. W piśmiennictwie mówi się niekiedy o zwiastunach psychicznych lub o psychicznym okresie inkubacji. W okresie tym dzieci zaczynają zdradzać objawy, które bierze się albo za nerwicę, albo za cechy charakteropatyczne. Czasem w szkole ruchy pląsawieże w obrębie mimiki bierze się za błazeńskie grymasy. Łącznie ze złymi postępami w nauce oce- nia się dziecko jako zepsute moralnie. Wynikające stąd niepowodzenia wnoszą do sprawy dodatkowy uraz psychiczny. W przebiegu pląsawicy, nawet na początku, może dojść do powikłań psychotycznych, najczęściej do majaczenia iub amencji. fo ostatnie powikłanie może być groźne dla życia. Nie potrzeba dodawać, że powikła- nia psychotyczne, zamiast ułatwiać, ogromnie utrudniają rozpoznanie podłoża plą- sawiczego. Tramer (1950) opisał “odruch brzuszny przeciwboczny” (reflexe abdo- minal contro-lateral skrót: CAER), ułatwiający bardzo wczesne rozpoznanie plą- sawicy. Mianowicie uderza się młotkiem neurologicznym raz lub dwa razy w ścianę brzucha. Poza zwykłym odruchem brzusznym po tejże stronie pojawia się jedno- razowy odruch na tej samej wysokości brzucha po stronie przeciwnej (objaw Tramera). Leczenie. Wszelkie ruchy pląsawic ze ustępują szybko po zastosowaniu chlo- ropromazyny. Lek ten wyparł wszystkie inne, nawet w leczeniu pląsawicy Hunting- tona. Leczenie pląsawicy Sydenhama jest dzisiaj zadaniem wdzięcznym. Przepro- wadzać się je powinno w warunkach klinicznych, w łóżku, dużymi dawkami. Ruchy pląsowicze ustępują niemal natychmiast, równolegle z tym poprawia się stan psy- chiczny dziecka i to zarówno w znaczeniu podmiotowej poprawy samopoczucia, jak i przedmiotowo, jeśli chodzi o wyniki badań testami psychologicznymi. Chloropro- mazyna zapobiega również powikłaniom psychotycznym. [hasła pokrewne: , domowe sposoby na trądzik, sklep kolagen, odzież dla dzieci ]

Tags: , ,

Comments are closed.