Duza role odgrywa takze wiek

Duźą rolę odgrywa także wiek chorego. Im później następuje pierwsze zakażenie, tym udział węzłów bywa zazwy- czaj mniej rozległy. U niemowląt jest on niewspółmiernie duży w sto- sunku do wielkości ogniska pierwotnego. U nich a także u dzieci do 3 roku życia ognisko węzłowe zespołu może panować nad całym obra- zem maskując zupełnie małe ognisko pierwotne. Takie przypadki uzna- wano mylnie przez dłuższy czas za samodzielną gruźlicę węzłów tcha- wicznych i oskrzelowych (lymphadenitis iractieobrcmcłuaus tuberculosa primitioa). Obecnie wiemy, że przypadki swoistego zapalenia tych wę- złów chłonnych bez pierwotnego ogniska gruźliczego są wyjątkowo rzad- kie. Parrot: takich przypadków nie widział wcale a Schiirmamn. na 1.000 badań tylko 6. U małych dzieci w sprawę chorobową często zostają wciągnięte prócz węzłów odpowiadających siedzibie pierwotnego ogni- ska także dalej leżące, czasami nawet węzły chłonne kąta żylnego, gdzie przewód piersiowy uchodzi do żyły głównej górnej. Wskutek połączeń między naczyniami limfatycznymi obu wnęk prawe węzły tchawiczno- oskrzelowe dość często powiększają się nawet wtedy, gdy pierwotne ognisko gruźlicze znajduje się w lewym płucu. W wieku szkolnym znaczniejsze powiększenie węzłów śródpiersiowych i wnękowych na tle zakażenia grużliczego zdarza się już rzadko, a u dorosłych jest sprawą niezmiernie rzadką, spotykaną u osób, które nie przebyły pierwszego zakażenia w wieku młodszym. Zakażone węzły chłonne zawierają obficie prątki gruźlicy. W sprzy- jających warunkach, zwłaszcza u niemowląt i we wczesnym dzieciń- stwie, mogą prątki z nich wydostawać się i wywoływać różne postaci kliniczne zakażenia gruźliczego z zapaleniem opon mózgowych na czele. Tak jak ognisko pierwotne mogą także i zmiany w węzłach chłonnych z czasem wygasnąć pozostawiając tylko niewielki ślad. Częściej, po- mimo nawet wygaśnięcia ogniska pierwotnego w miąższu płucnym, obrzmienie i serowacenie zakażonych węzłów chłonnych trwa znacznie dłużej, wiedzie do zserowacenia całego węzła a w większości przypadków nawet kilku sąsiednich i nieraz szerzy się na coraz nowe węzły. W końcu jednak węzły hłonne mogą również stwardnieć i zwapnieć. Zwapniałe węzły mogą pozostawać duże przez całe życie, chociaż czynnej sprawy gruźliczej w nich już nie ma. Będzie to jednak wyleczenie tylko anato- miczne, nie zaś. biologiczne, gdyż nawet takie. węzły mogą dziesiątkami lat zawierać żywe i zjadliwe prątki gruźlicy. Zjawisko to nosi nazwę „snicrobismus quiescens”. Dowiodła tego między innymi Lidia Rabino- witsch wykrywając zjadliwe prątki gruźlicy w “twardych jak kamień” węzłach śródpiersia u osób w 40-50 roku życia, które umarły nie na gruźlicę. [podobne: , Kabiny Sanitarne, wkładki sfp, kosmetyki organiczne ]

Tags: , ,

Comments are closed.