Gruźlica.

Dużą rolę odgrywa także wiek chorego. Im później następuje pierwsze zakażenie, tym udział węzłów bywa zazwyczaj mniej rozległy. U niemowląt jest on niewspółmiernie duży w stosunku do wielkości ogniska pierwotnego. U nich a także u dzieci do 3 roku życia ognisko węzłowe zespołu może panować nad całym obrazem maskując zupełnie małe ognisko pierwotne. Takie przypadki uznawano mylnie przez dłuższy czas za samodzielną gruźlicę węzłów tchawicznych i oskrzelowych (lymphadenitis iractieobrcmcłuaus tuberculosa primitioa). Obecnie wiemy, że przypadki swoistego zapalenia tych węzłów chłonnych bez pierwotnego ogniska gruźliczego są wyjątkowo rzadkie. Parrot: takich przypadków nie widział wcale a Schiirmamn na 1.000 badań tylko 6. U małych dzieci w sprawę chorobową często zostają wciągnięte prócz węzłów odpowiadających siedzibie pierwotnego ogniska także dalej leżące, czasami nawet węzły chłonne kąta żylnego, gdzie przewód piersiowy uchodzi do żyły głównej górnej. Wskutek połączeń między naczyniami limfatycznymi obu wnęk prawe węzły                      tchawiczno-oskrzelowe dość często powiększają się nawet wtedy, gdy pierwotne ognisko gruźlicze znajduje się w lewym płucu. W wieku szkolnym znaczniejsze powiększenie węzłów śródpiersiowych i wnękowych na tle zakażenia gruźliczego zdarza się już rzadko, a u dorosłych jest sprawą niezmiernie rzadką, spotykaną u osób, które nie przebyły pierwszego zakażenia w wieku młodszym. Zakażone węzły chłonne zawierają obficie prątki gruźlicy. W sprzyjających warunkach, zwłaszcza u niemowląt i we wczesnym dzieciństwie, mogą prątki z nich wydostawać się i wywoływać różne postaci kliniczne zakażenia gruźliczego z zapaleniem opon mózgowych na czele. Tak jak ognisko pierwotne mogą także i zmiany w węzłach chłonnych z czasem wygasnąć pozostawiając tylko niewielki ślad. Częściej, pomimo nawet wygaśnięcia ogniska pierwotnego w miąższu płucnym, obrzmienie i serowacenie zakażonych węzłów chłonnych trwa znacznie dłużej, wiedzie do zserowacenia całego węzła a w większości przypadków nawet kilku sąsiednich i nieraz szerzy się na coraz nowe węzły. W końcu jednak węzły chłonne mogą również stwardnieć i zwapnieć. Zwapniałe węzły mogą pozostawać duże przez całe życie, chociaż czynnej sprawy gruźliczej w nich już nie ma. Będzie to jednak wyleczenie tylko anatomiczne, nie zaś biologiczne, gdyż nawet takie węzły mogą dziesiątkami lat zawierać żywe i zjadliwe prątki gruźlicy. Zjawisko to nosi nazwę „snicrobismus quiescens. Dowiodła tego między innymi Lidia Rabinowitsch wykrywając zjadliwe prątki gruźlicy w twardych jak kamień węzłach śródpiersia u osób w 40-50 roku życia, które umarły nie na gruźlicę. [podobne: moczenie dzieci, nietrzymanie moczu, pracownia emg]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: moczenie dzieci nietrzymanie moczu pracownia emg